KAN´AMA

Kir içinde yoksul bir çocuktum

çocukluğum kan içinde korkardı

Sokaklar yürürdüm çamurlu taşlı

upuzun sokaklar kan kan kokardı

Gençtim kızıl devrimci

devrimler devrilir kan içinde yatardı

 

Irmaklar yüzerdim uzun serin dalgalı

ırmaklar kan olur hep Doğu´ya akardı

O geçmişten bu günelere usulca akardı

ne ağu geleceğimiz durmaksızın kanardı

Ah yüründü bunca yol, birikti bunca anı

biraz şen, çokça üzgün geçtik o yolları

Şimdi tatsız hatıraların hasat zamanı

yavşak bilmese de en derinde kanayanı

O hala kan´ıyor kan´ıyorum kan´ıyorsun

acı ki yurdum, kandenizine koşuyorsun.

11 Şubat´11, İzmir

DİZE Aylık Şiir Seçkisi (Mayıs 2011)